zaterdag 13 juni 2015

bijzondere ontmoetingen

"Bill! We've got customers from the Netherlands here!'
De enthousiaste verkoopster van de espressotent wees ons aan.
"Really!' zei Bill, en hij kwam onze kant op lopen.
Dat was ja wat.  Mensen uit Nederland.
Hij had veel gereisd voor zijn werk, vooral naar Azië.
Europa had hij nooit gezien.
Dat vond hij wel jammer.
Hoe we zijn land vonden.
Nou, prachtig dus.
Dat vond hij een goed ding. Hij wist best dat mensen in Europa soms een vastomlijnd idee hebben over Amerika.
En dat wij maar steeds naar zijn land kwamen voor vakantie deed hem dus goed.
Hij zei, 'I'm so blessed in my life, not that I deserved it!'
Herkenbaar.
Een overweging die ik ook vaak maak.
Zo van, waar verdien je het allemaal aan.
Ik denk dat we allemaal een gezegend leven verdienen, maar niet iedereen krijgt het.
Niet eerlijk toch.
Of, krijgen we allemaal wel wat naar ons toe, maar moeten we het ook herkennen?

Diezelfde avond.
Heerlijk gegeten.
Een tent waar het hele dorp taco kwam eten want het was taco-night: $2,50 voor een bord met eten, je hoeft geen Nederlander te zijn om daar op af te komen!

Onderweg naar buiten hadden we oponthoud: een oude man op krukken stond nog even te praten met bekenden aan een tafeltje.
Wij hadden alle tijd van de wereld.
Daarvoor kregen we een vriendelijke 'Thank you so much'!
'Respect for your elders', zei ik.
Dikke glimlach.

Bert moest even geld wisselen, en ik liep nog even terug.
'Gezien zijn leeftijd kan hij voor ons hebben gevochten in de 2e Wereldoorlog', zei ik.
Dat was ook zo.
De oude man was hun buurman.
Hij en zijn 2 broers waren alledrie bij D-Day.
Hij kwam als enige terug toen zijn broers stierven in de strijd.

Ik vertelde dat mijn moeder geboren is op D-Day; het moment dat zij ter wereld kwam is voor altijd gekoppeld aan de soldaten die in Normandië aan land kwamen.
 Het ontroerde ons allevier.
Kippenvel.
Goosebumps.
Ik heb ze gevraagd om hun buurman dank te zeggen.
En de groeten van 2 Dutchies.


Geen opmerkingen: