maandag 9 september 2019

Stress for less...

Amerikanen versus Nederlanders, wat zijn de verschillen?

We zijn hier op onze twaalfde reis door de VS inmiddels alweer bij de derde week aanbeland. Ook deze reis hebben we weer een variëteit aan mensen voorbij zien komen.

Allereerst wat vooroordelen over Amerikanen. (Voor de duidelijkheid; niet zozeer de onze, maar die van Google) 😉

Ik kies voor het gemak even de meest voorkomende.

Amerikanen zijn oppervlakkig. 😑
Amerikanen zijn arrogant. 🤠
Amerikanen zijn dik. 😱
Amerikanen zijn nationalistisch. 😎
Amerikanen zijn religieus. 😇
Amerikanen zijn dol op wapens. 🔫

Oppervlakkig?
Wie hier rondloopt raakt snel aan de praat. Ze zijn hier dol op zogenaamde 'small talk'. Een babbeltje is zó gemaakt Maar het kan ook zo maar uitmonden in een compleet gesprek over van alles en nog wat. Wie interesse toont, krijgt die zeker terug hier.

Arrogant?
Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg is een typisch Nederlandse uitdrukking. Amerikanen doen over bepaalde zaken veel minder moeilijk. Praten over salaris of de prijs van je huis is hier heel normaal. Kan voor een Nederlander misschien raar overkomen, maar misschien zijn wij wel een beetje raar op dat vlak.

Dik?
Daar hebben we wel een punt. Je ziet hier inderdaad meer mensen met een lichaam zo groot dat ze bijna een eigen postcode zouden moeten hebben.
Maar ook hier wordt men zich daar steeds meer van bewust.
Je ziet dat bij bepaalde restaurants de porties kleiner worden en er meer gezondere keuzes op de menukaart staan.
Ook zie je veel mensen die juist erg met hun gezondheid bezig zijn. Hardlopers en ook wielrenners zie je steeds vaker.
Ze zijn er nog niet, want fastfood blijft nog erg populair hier.
Dus dik, ja, maar zeker niet allemaal.


Nationalistisch?
God bless America.
Je ziet het regelmatig voorbijkomen hier. Ook wordt bij sportwedstrijden vaak het volkslied gespeeld. Het hoort er hier gewoon een beetje bij. En eerlijk gezegd; als het Nederlands elftal, Max Verstappen of Michael van Gerven in actie komen, kunnen wij er ook wat van.


Religieus?
Rij je in een staat als South Carolina een dorpje door, dan is de kans groot dat je eerst drie kerken ziet, voordat het eerste woonhuis voorbij komt. Het lijkt wel alsof er voor iedere dorpsbewoner minstens één plek gereserveerd is.
Men is hier gemiddeld ook conservatiever dan bij ons.
Merk je er veel van als je mensen spreekt hier?
Nee eigenlijk niet.

Dol op wapens.
Amerika heeft een wapen probleem. Dat lijkt ons vrij duidelijk.
Zie je dan veel mensen met een wapen rondlopen?
Daar kunnen we kort in zijn. Nee dus.
Deze vakantie één persoon gesproken die er een bij zich had. Hij was wel eens overvallen door iemand met een mes en was toen blij dat hij zijn pistool bij zich had zei hij. Zijn aanvaller ging er toen maar snel vandoor.
Ik wilde hem nog vragen wat er gebeurt zou zijn als die ander ook een pistool gehad zou hebben, maar heb dat maar in het midden gelaten.
De eigenaren van wapens hier gaan er prat op dat ze zich daarmee willen beschermen tegen van alles en nog wat. Het probleem is vaak dat er jaarlijks héél véél doden vallen omdat er iets gruwelijk misgaat. De voorbeelden kennen we allemaal. Toen ik deze man vertelde dat we in Nederland in de laatste decennia slechts 1 geval hebben gehad van een massaschietpartij, zag je hem wel even denken. Maar of het zal blijven hangen... Ik denk het niet.

Amerikanen zijn...

Amerikanen zijn dus niet zo héél véél anders dan wij Hollanders.

Op sommige vlakken kunnen wij zelfs nog een voorbeeld nemen aan ze.

Men is hier doorgaans een stuk vriendelijker tegen elkaar en een stuk relaxter.

Ze stoppen altijd als je wilt oversteken en rijden niet over je hakken zodra je voorbij bent.
En als je voor ze stopt, steekt 9 van de 10 even vriendelijk en hand op.
Even 'hello' of 'good morning' zeggen is hier bijna standaard. Misschien is het overdreven, maar wij vinden het prettig.

En last but not least, laat men hier de hond uit, dan is de kans nihil dat je daarna zo'n grote stinkende bruine rakker op straat vindt. 💩

PS.
Ze hebben ook vooroordelen over ons en die kloppen ook niet allemaal...

zaterdag 7 september 2019

One week and counting...

We hebben nog een week, nog zeven daagjes, nog 7 keer 24 uur.

Een moment dat bij iedere vakantie in de VS een keertje voorbij komt.
We zijn dan doorgaans al een paar weken onderweg en zijn weer langzaamaan naar het eindpunt van de reis aan het bewegen.
Je zult tenslotte toch weer bij het vliegveld moeten uitkomen.
We worden er altijd een beetje weemoedig van. Wat hebben we allemaal al gezien en gedaan, wie hebben we ontmoet?


Aan de ene kant willen we nog wel weken doorreizen en nog veel meer dingen doen, zien en beleven. Nog veel meer mensen ontmoeten.

Aan de andere kant, Nederland is eigenlijk toch ook helemaal niet verkeerd. Weer je eigen huis, je eigen bed en badkamer, je eigen plek.
Gezellig weer bijkletsen met vrienden en familie.

Maar op dit moment zijn we daar nog helemaal niet mee bezig.
We hebben namelijk nog een week hier.


Hemelsbreed zitten we eigenlijk helemaal niet zo ver van Philadelphia (ons vliegveld deze reis) vandaan. Als we morgen na het ontbijt in de auto zouden stappen, zouden we er met gemak ergens in de middag kunnen zijn. We kunnen het dus rustig aan doen de laatste dagen.

Na vannacht  in Waynesboro (Virginia) nog 3 stops met op alle drie 2 overnachtingen. De motels zijn al geboekt.
Drie stops. Gettysburg, Lancaster en Moorestown.
Drie stops. Civil War, Amish Country en vrienden.

De afgelopen twee weken waren heerlijk. Mooi weer, mooie mensen, mooie steden, mooie dorpjes, mooie natuur.


We hebben het al vaker geschreven, maar Amerikanen op vakantie zijn lang niet altijd hetzelfde als Amerikanen op de (Nederlandse) TV.


Bijna dagelijks raken we in gesprek met mensen hier.
Soms is het een kort gesprekje, maar vaak loopt zo'n babbeltje uit op een heel gesprek over van alles en nog wat.
Wat wij hier in hun dorp / stad doen is een vaak gestelde vraag. Want er is daar toch niet veel bijzonders te beleven...
Maar als je dan vertelt waar je geweest bent en waar je naar toe reist, dan komen de tips vanzelf. Zijn jullie daar ook geweest? en gaan jullie dat nog bezoeken? Vaak genoeg stof voor 2 weken extra vakantie.

In Crozet (vlakbij Charlottesville) na een concert nog een tijdje met de 2 muzikanten staan babbelen over Trump, Amerikaans bier en nog veel meer.


The Donald is een onderwerp dat vaak terugkomt tijdens dit soort gesprekken. Vaak met uitgesproken tegenstanders, maar soms ook met mensen die Trump gestemd hebben. Gewoon simpelweg omdat ze maar twee keuzes hadden en Trump hen de minst slechte leek. Maar ook mensen die vol overgave gestemd hebben en nog steeds achter hem staan. En ook met die laatste groep kun je hele interessante gesprekken voeren.

We zitten nu in Waynesboro in Virginia.
Thuis hadden we een route gemaakt die er mooi uitzag en die we zouden gaan rijden. Het eerste motel in Philly geboekt en de rest zouden we onderweg wel regelen.

En toen kwam Dorian.

En een orkaan, die wil je niet meemaken.
Dus de oorspronkelijke route in de prullenbak en weg van de kust.
Dan kom je op plaatsen waar je vooraf helemaal niet aan gedacht had, maar dat maakt zo'n reis alleen maar leuker.

Asheville, prachtige stad.
Blue Ridge Parkway, prachtige route.
Charlottesville, helemaal top!

We zullen zien wie we in Gettysburg en Lancaster nog gaan spreken.
Laat maar komen die laatste week.

woensdag 4 september 2019

Sweet Caroline...

... Good times never seemed so good. pa dom, pa dom, pa dom...


Neil Diamond song deze tekst niet met North (of South) Carolina in gedachte, maar het had zomaar zo kunnen zijn.

Deze staat is niet de meest voor de hand liggende bij toeristen, maar het is zeker een aanrader. Je hebt er prachtige kusten met als hoogtepunt de prachtige stad Charleston maar reis je een paar uur landinwaards, dan kom je eerst heuvels en vervolgens bergen tegen. De Smokey Mountains liggen op de grens met Tennessee en je kunt er heerlijk wandelen of als de beentjes dat niet toelaten, rondrijden.

Vandaag was zo'n heerlijke dag, maar daarover later.

Gisteren zijn we (dank zij orkaan Dorian) vanaf de kust naar Asheville gereden. Het eerste stuk binnendoor, het laatste stuk vanaf Colombus via de interstate. Relaxed gereden en naar mate de dag vorderde werd de lucht blauwer.
Halverwege de middag waren we bij ons motel en hadden nog tijd om de stad in te gaan.


Asheville is trouwens een leuke stad. Of beter gezegd stadje, want het centrum is in een uurtje door te wandelen. Je hebt er naast de bekende 'Main Street' nog een paar straatjes met wat oudere gebouwen in Art Deco stijl, veel hippe winkeltjes en leuke restaurantjes. Een aanrader dus.







Na een wandeling door Asheville zijn we naar de Sierra Nevada brouwerij gereden om daar wat te drinken en de brouwerij te bekijken. Er zit een restaurant bij, dus meteen maar even gegeten daar.
Even wat gebabbeld met de buren aan de tafel naast ons. De man heette Hans en kwam van oorsprong uit Duitsland (net over de grens bij Venlo). Aardige mensen en zo zit je in Asheville dus Duits te kletsen, want dat was hij na 47 jaar nog steeds niet verleerd.





Vandaag dus....

De stad al gezien, dus de omgeving bekeken.
Ten westen van hier beginnen de bergen / heuvels. Een prachtig gebied dat je een beetje aan ht Zwarte Woud doet denken als zul je er geen Gasthof Hindenburg o.i.d. tegenkomen. Daarom maar koffie gedronken bij Buck's Coffee en dat was ook prima.

We zijn begonnen met een wandelingetje van ruim 2 uur naar Rainbow Falls in het Gorges State Park.


Flink klimmen en dalen en eenmaal terug bij de auto konden we dat aan de kuiten goed merken. Maar het was het waard, prachtige waterval.





Omdat we onderweg ook al een quiltwinkel hadden bezocht en het na de wandeling al 3 uur was, zijn we daarna weer richting het motel gereden. Niet via de highways of interstate, maar via de Blue Ridge Parkway. Een prachtige weg door de bergen dat door de National Park Service wordt onderhouden. Dus geen vrachtverkeer, geen dorpjes, geen tankstations of andere zaken. Alleen een weg door de bergen met prachtige uitzichtspunten. Maximum snelheid is er 45 mijl per uur, dus erg hard gaat het niet.



Morgen een nieuwe dag...

Eerste stop is in Tennessee.

Zou Neil Diamond ook een nummer hebben wat daar eigenlijk niet over gaat. ☺️

zaterdag 31 augustus 2019

Flexible....


Soms is het goed dat je reis niet compleet van A tot Z is vastgelegd. Het is eigenlijk best handig om wat slagen om de arm te hebben.

Ook deze keer hadden we thuis een route op papier gezet waarvan we allebei dachten, die is mooi, die gaan we rijden.

Maar ook deze keer zijn we er weer van afgeweken.

Na Washington stond eigenlijk Richmond op de planning, maar we hadden allebei geen trek in weer zo'n grote stad, dus hup Richmond gedumpt en door naar het zuiden.

Inmiddels hebben we er een paar prachtige dagen op zitten met mooie uitzichten op strand en oceaan. Het hotel in Ocracoke en de pont naar Cedar Island waren prachtig om te doen.

Ons oorspronkelijke plan zou ons daarna via Charleston naar Savannah leiden, want die steden zijn geweldig en ademen de echte 'Deep South' sfeer uit.

Maar toen kwam orkaan Dorian. Die lijkt volgens de laatste prognoses via de kust omhoog te gaan kruipen. Grote kans dus dat Savannah wel eens héél erg nat en stormachtig zou kunnen worden.

Dus vanavond maar even weer de kaart erbij pakken en een alternatieve route bedenken. Het wordt waarschijnlijk Asheville. Dat ligt een flink stuk van de kust en Dorian zal zich daar niet laten zien. Na steden, strand en eilanden nu dus tijd voor heuvels en bossen.

Geen idee hoe de reis verder zal lopen, alleen dat we uiteindelijk weer in New Jersey zullen uitkomen.

Hier nog wat plaatjes van de afgelopen week.

Shirley Plantation



Colonial Williamsburg



Diner time...

Kitty Hawk

Hatteras Lighthouse



Ocracoke






woensdag 28 augustus 2019

DC, Home of The Donald....

Ik typ dit verslagje nu op de hotelkamer van de Red Roof in Alexandria in Virginia. Een leuk oud plaatsje nét onder Washington DC.

De kamers in DC zelf waren of te duur of van bedenkelijk kwaliteit en we zitten nu in een prima motel op zo'n 20 minuutjes rijden van Mr. President himself. Prima alternatief dus.


Alexandria vinden wij trouwens leuker, beter gezegd knusser dan het véél grotere Washington. Op de druk babbelende bouwvakkers van de kamer hiernaast na, is het lekker rustig.

Wat hebben we de afgelopen 2 dagen gedaan?

Na Philadelphia zijn we via de toeristische route naar Alexandria gereden hier. Onderweg een mooie route gereden door het platte (alhoewel soms wat heuvelachtige) land van Maryland. Onderweg een paar keer gestopt. Dan wel voor een plaspauze, dan wel voor de lunch.


Je kunt goed merken dat de oostkust tot het 'oude' land behoord. Want je komt hier regelmatig kleine stadjes tegen met voor Amerikaanse begrippen een indrukwekkende geschiedenis.

Een wat grotere stop hebben we gemaakt in Annapolis aan de Chesapeake Bay. Prachtig!
De stad is groot geworden door o.a. de slavenhandel (niet zo prachtig).
Het oude centrum is in een uurtje of twee prima te bezichtigen.



Alex Haley, schrijver vn 'Roots' (links) en Hilda (rechts)

We waren mooi op tijd in Alexandria en hadden de keuze om alvast wat in Washington te gaan bekijken of toch eerst hier het oude centrum in te gaan. Het werd Alexandria en dat is een aanrader. Een klein oud centrum met als blikvangers King Street en het Waterfront. Veel leuke winkeltjes en interessante restaurants.

Het is zowaar gelukt om Hilda de Crabcake te laten proeven en ze vond het nog lekker ook.


Vandaag was het dus tijd voor DC.

Onze biologische klok staat nog steeds voor een deel op Nederlandse tijd, dus we waren op tijd wakker. We lagen er gisteren ook op tijd in, dus om 7 uur was het wel gebeurd en stonden we naast het bed.

Douchen en ontbijten met slappe koffie uit de hotellobby en op naar de grote stad. Ondanks de ochtendspits hadden we auto al voor 9 uur geparkeerd vlak bij The National Mall.


Daarna.... lopen, lopen lopen.... (en kijken)

De National Mall heeft niets, maar dan ook niets met een winkelcentrum (mall) te maken. Het is een enorm park vol met monumenten, musea en andere bezienswaardigheden.

Lincoln Memorial
Vietnam Memorial

The White House
Je kunt er met gemak een hele dag over doen om deze mall alleen al rond te wandelen en dan heb je de musea nog niet eens gezien. Wij besloten die dan ook voor een volgende keer te bewaren.

DC, Indrukwekkend, Imposant, Protserig en bij tijden 'over the top', maar op een bepaalde manier toch mooi.

Na een volle (op de coffeebreak na) drie uur stappen, zat het hoofd vol.
Maar omdat Arlington ook nog op ons 'to do' lijstje stond (en we er toch langs kwamen) zijn we daar meteen ook maar even wezen kijken.


Arlington is voor Amerikanen heilige grond. Het is de begraafplaats van vele soldaten die in de vele oorlogen hebben gevochten. Niet alleen soldaten die zijn gesneuveld dus, maar ook die jaren later een natuurlijke dood sterven kunnen hier worden begraven.

Naast soldaten liggen hier ook een aantal presidenten waarvan John F Kennedy wel de bekendste is. En als je er dan toch bent, dan loop je er natuurlijk even langs.



Een drukke, maar zeer bevredigende dag dus.
Het was onze eerste keer in Washington, dus die kan worden afgestreept.
Al denk ik dat we er nog wel een keertje zullen terugkeren...